Har lese gjennom første innlegget mitt om denne saka. Såvidt eg kan sjå, er det ikkje nemnt noko om lokalkjend scooter i det heile...

Eg tykkjer elles at saka er for alvorleg å spøkja seg med.

Poenget mitt i første innlegg, er kor viktig det er med lokalkjende mannskap som hurtig kan ta seg inn i aktuelle område.

Når desse så er utplassert med t.d. snøscooter..., kan dei derfrå - anten på ski, trugar eller, jamvel framleis på snøscooter for den del - ta seg fram for å utøve den viktige leitinga i tidleg fase.

Då gir det seg sjølv at med for sterke restriksjonar på scooterkøyring, vil det tynnast i rekkene av lokalkjende mannskap med kunnskap om fjellets luner og snøscooterens mulegheiter/ begrensingar.

Eg skal vera den første til å skriva under på at scooterkøyring ikkje er lært på flatmark...

Me skal heller ikkje gløyme at "Snønuten Open" etter kvart framstår som eit organisert arrangement, og då er det rett å stille spørsmålet om ansvarstilhøvet...?

Dette burde kanhende vera noko å tenkje på FØR neste års "Snønuten Open" går av stabelen.

Eg synes det er svært beklageleg at innlegget mitt vert oppfatta som at eg "spøkjer med ei alvorleg sak". Det har aldri vore mi hensikt! Eg vil tydeleg presisere at det IKKJE er sjølve redningsaksjonen eller arrangementet "Snønuten Open" eg kommenterar! Det eg synes er betenkeleg er korleis ein slik situasjon vert brukt til å legitimere legalisering av skuterkøyring: "...at ein skal vera varsam med å leggje alt for store band på scooterkøyringa i heiane våre" (Direkte sitat). Noko eg tolkar som ei samanblanding. Etter mitt syn, er det ikkje lokalbefolkinga si oppgåve å øve seg på skuter i ulendt terreng, men Røde kors og anna hjelpemannskap.

Eg ser det som fåfengt å halde fram i ein debatt, som etter kvart får ei retning/ nivå som langt frå var meininga med første innlegget mitt.

Eg reknar vel heller ikkje med at dette fora er det rette, desom ein vil fremje meiningar om temaet "Motorferdsle i utmark".

For det første ser det ut til at Moe ikkje har lese/ forstått innlegga mine i det heile, og for det andre legg ho for dagen eit prakteksempel på langt framskriden urbanisering med ein tydeleg Ole Brumm-haldning der det ser ut til at "jatakk, begge deler" er ønskjeleg.

Lat det elles til slutt vera sagt;

Eg ser på "Snønuten Open" som eit kjærkome krydder i kvardagen.

Men, eg oppmodar deltakarane til å spela meir på Raude Krossen og lokale ressursar, for å gi arrangementet auka tryggleik i framtida.

Suldalsosen, 26.03.08

Endre Kvæstad