Derfor gråter tøffe karer

Ja då va d redan dags for nye blogg.

E himla så fort vegene fyge. I d sista har d gjee i grining og snufsing med denne karen. He hatt d sleg før, men har jo alltid forskjøve dette. Store sterke karer grine ikkje, men nå vart d rett og slett plagsomt med denne grininga.

Så kom tanken på om eg konne vera hormonell, elle va d Pollonell?

Helt alminnelig

Auene rant så, d var ikkje fyse å få sett noge. Så ein dag eg va innom handelslaget, så forklarde eg d littla eg vant om tåre og snått som rant.

(bloggen fortsetter under bildet)

Kretturå så fornødde med graset. Tidlieg vår.

Jau dette va heilt amminnele, sae dei. Ta ein sleg ein pelare eingong t dajen så ska du sjå d hjelpe. Dette kalles allergi mot pollen.

Ja vel. Hermed e tips gitt t adle tøffe kara: Om du trur du e vorten mjuge og følsomme og e redde for å snakka om dette, så kan d vera atta d bare e pollenallergi, men kan lova dokke at d e klatte d au.

Ikke så myk

Ja. Med d sama me e djube. Kan gott sei atta når eg e åleina heima av og t, så tørna eg på musikken på follt. Då e d liksom matsjo Mælanen. Vise meg sjøl mysklane i spaile og varte helste innponerte (ingen andre varte d).

Så her for 2 dae si sko eg visa meg sjøl atta eg va spretten. Bonngass på musikken og samla føde. Planen va å hoppa beint oppå kjøkkenborde fra stille ståendene.

For å greia dette måtte eg satsa veldigt med nævane, liksom svaia dei framøve. Trur du ikkje eg gredde å dryla den litle fingjen på hygra honnå i hydna på bore og brekkte ann tverrsav...

Å i hekkan! Om du ikkje kjenne møje t den hygre minstefingjen i d dagliga så ska eg lova at an varskua om du brekke ann. Gror t nå.

Fin opplevelse

Eg e jo fødde litt føre tia, og dette følge meg. E orren og liga ikkje vas. Så her føre heljå va eg i farten innom Walmarten og sko handla inn t heljå. Trudde eg velde rette køen å betale i. Ei dama på ca. 30 år med 3 døtre og ei amminnele store handlekorg framføre, men der tog eg feil.

Denne damå hadde slege, så ikkje e så uvanlig her, madkuponger og rabattkuponger osv. Ja allt i allt så betyr dette at d går ei stunn å komme seg gjennom kassen.

Sto der rasslause og jagte, men så begynte hove mitt og tenkja: Kæ du kava itte? Roa ann! Eg så jore og såg på varene t denne damå med di 3 døttrene og d var då eg såg d. Hu hadde kun handla sunne mad. Oat Meal, Banana, Yougurt osv.

Ja alt i den handlekorga va prega av ei dama så va opptatt av ka hennes 3 døttre skulle spise. Og dette e ikkje vanligt her i USA. Her går d møje i fast food og dårlig mat. Så t slutt ende d opp med at eg stoppte damå og skrøtte av dei flotten jentene hennas og valget av mad.

Trur mangen sko toge nogen gonge med sjau med ungane sine og fått i di sunn og næringsrik mad, så hadde hverdagen og spiralen vorte møje bedre. Me som bønder ser dette heila tiå. Rett for (mad) e viktig for trivsel og oppvekst.

Kjell Håkonsen

Eg lese på nettet at Kjell Håkonsen va gått fra osse. Må ta med nogen ord om denne legenden.

Eg va så heldige å kjenne Kjell og eg har mangen gode minner om han. I Rex Rodney-tiden va d jo magisk. Heila Norge visste kem Kjell og Rex va.

Men eg huske han best for den rolige goe tonene. Når eg traff han på Forus elle andre plasser så va d alltid ein goe historie, og så ville han høre nytt fra Junaiten.

Kjell du va ein fantastiske mann. Minnene e mangen. Hvil i fred.

Jærbesøk

Ja nå har eg besøk av eindel i fra Norge. På torsdag komme Siri Kona. Erik Valevatten i fra Tonstad he vore her i ei goe vega. I går kom ein far fra Ardal i Ryfylke med 2 jente, og dei e nå ranchhjelperne mine.

(bloggen fortsetter under bildet)

Stas med Jærbesok. Hans Onnai framme, og så ser du bakkane i bakgrunnen som eg kjørde i.

Men må meste ta med meg Hans frå Onnai så kom innom her i går kveld og va liga t i dagmåres klokka hall sju.

Hans må eg skriva litt om. Du ser dette e ein kar av rette sorten. Stammtavle: Såen t ordfører Børge Onnai. Han va ordfører i Time i den tiå dei ikkje diskuterte alt att og fram. Bø®ge sae kos d sko vær så vart d slik. Ja ja. For å få ett inntrykk av typen Hans så eige han halva Bryne Downtown, Stavanger, Eigersund, Oltedal og vestafjellske. Ja, du forstår dette e ein eiendomskonge. Trur han har med seg ein syster i dette selskaptet, men d e ikkje poenget. Hans e vaktmester i dessen byggå.

Normalt så går slige eiendomsbarona rondt i kjole og kvitt og drøsa stort ikkje med annminnele folk, men ikkje Hans, nei. Han he alltid ein lått på lur og e klar.

Sandsafari

Ja ja. Han kom med Fina Gudmestad kånå si, og broren hennas, og kåna hans. Di kom og eg måtte mimra litt. I ca. år 2000 så va Hans og Rita (kona) og 2 døttre med meg på tur i Afrika. Me va i Marokko med ein gjeng. Eg hadde hyra inn buss som tok osse t dei vanlige turistplassene: Rabat, Casablanca osv, Men så ville eg litt udenom allfarvei, så eg sae: Ska me leiga nogen jeepa? Så kjøre me ein tur i atlasfjedla og ser osse om.

Jau! Dette ville adle, så me henta ein gjeng biler og lae ud. D eg ikkje hadde tenkt på va att i Sahara og atlasfjella kan du likesågott bruke et sandpapir som kart. Her e ikkje vegnavn osv. Kom ett stykkje, så stoppa eg og sae: Nå blir d krone og mynt. Ska me hygredalen elle venstre? Hans bakka ud og tok med seg bussjåføren og døttrene sine og kjørde heim, men denne kona Rita av dei Gudmestad, hu sae: Eg e med Arvid. Me kom osse t sivilasjone t slutt. Jekk bare litt lengre enn Hans og dei som snudde.

Annyway. Sikkart ikkje lett å forstå for dokke blogglesara, men for meg så va d herligt når eg hadde di på omvisning på Norway Ranch og kjørde ner bakka så bratte att fuglane må krybe, då sae Rita: Så lenge Arvid e med så slappe eg av.

Goe påske t adle