Først morosam, så langdryg og pedagogisk

BOK: Humor og sjølvironi er det flust av. Dessverre blir handlinga uttværa og forteljaren gjentakande og pratsam.

Gulraiz Sharif debuterer med romanen «Hør her’a!»

  • Leif Tore Sædberg
Publisert: Publisert:

Grade: 3 out of 6

Gulraiz Sharif: Hør her’a! Ungdomsroman. 176 sider. Cappelen Damm.

Debutromanen til Gulraiz Sharif (f. 1984), om 15-åringen Mahmouds opplevingar ein sommar på austkanten i Oslo, blir frå forlaget marknadsført som ein «frisk roman som sparker i alle retninger!» Ei vending som strengt tatt bør vera nesten like illevarslande som «årets viktigste film». Likevel går Sharif nettopp friskt til verks, når forteljaren eller forfattaren (vel den du vil) tidleg erklærer: «Hør her’a! Grunnen til at jeg skriver denne boka er fordi norske nordmenn digger sånt. De elsker at en utlending, muligens litt undertrykket og uslepen diamant, sitter og skriver en bok eller to. Om hvordan det «egentlig» er å være svarting, om alle arrene, om all smerten, alle vanskelighetene. Du vet, fordi de tør ikke å snakke så mye med oss. De tror vi skal bøffe veska deres med en gang vi kommer i nærheten, jo! Bedre å lese bok, brur. På avstand.»

Jaudå, norske nordmann diggar slike avsnitt! Syrleg og frekt, og med eit ironisk metaperspektiv. Rett nok går kanskje ironien over hovudet på den førehandsannonserte lesargruppa (12-18 år), men når humoren på dei føregåande 30 sidene i monaleg grad har vore konsentrert rundt tarmfunksjonen, skulle ein tru at det jamnar seg ut. Sharif leikar i tillegg med typiske (?) innvandrarklisjear der ektemannen køyrer taxi døgnet rundt, kona er ei gneldrebikkje og naboane er Nav-klientar frå Somalia, og veg det opp med meir politisk korrekte utfall mot Siv Jensen og Frp. Velbrukte vitsar, men eit gjennomført skeivt blikk og eit like gjennomført gebrokkent kebabnorsk bidrar til å gi innsyn i eit miljø som nok er ganske framandt for «norske nordmenn.»

Dessverre er mykje av det beste ved romanen unnagjort når me har passert den nemnde erklæringa om bokprosjektet. Ein ventar litt for lenge på at ei handling skal koma i gong, og til slutt er det Mahmouds bror Ali og hans noko flytande kjønnsidentitet som blir omdreiingspunkt. Avsløringa av dette blir framstilt som eit dramatisk vendepunkt, men er alt anna enn uventa og overraskande for lesaren, som har fått atskillege hint på førehand. Sidan følgjer naturleg nok komplikasjonar, men intrigen kjennest for tynn for ein heil roman. Handlinga blir etter kvart noko uttværa og langdryg, og endar sukkersøtt. Forteljarstemma er i lengda òg gjentakande og ordrik.

Ein kan ana forfattaren sin bakgrunn som lærar, ettersom romanen kjennest vel pedagogisk. Kanskje kunne boka fungert betre nettopp i ein klasseromsituasjon, som del av undervising rundt ulike sosiale og kulturelle vilkår i Noreg. Frittståande følest den litt for velmeint og didaktisk.

Publisert:
  1. Bøker
  2. Bokanmeldelse
  3. Anmeldelse
  4. Roman
  5. Litteratur

Mest lest akkurat nå

  1. Viking FK har beklaget til Berntsen – styre­lederen vurderer å trekke seg

  2. Coop møter Coop i ny bydel som kan få flere innbyggere enn hele Bjerkreim eller Hjelmeland

  3. Fisker frastjålet hummer til 20.000 kroner: – Aldri opplevd før

  4. Gigant­broen på E39 vil gi en stor klima­gevinst, mener tilhen­gerne. Nå er et nytt regne­stykke klart

  5. Verdensmesteren bor i en ombygget container. Tett på naturen for 500.000 kroner

  6. Enebolig på Eiganes solgt 2 millioner over pris­antydning: – Helt ekstremt