Villeiande om norske matvareprisar

Nordmenn bruker berre 11 prosent av kvar hundrelapp dei tener på mat. Me har altså noko av den billigaste maten sett ut i frå lønnsnivå.

Publisert:

«Me har så mykje av alt her i landet at me gløymer privilegia med å ha nok mat, trygg mat, rein mat, og sjølvråderetten over korleis den skal produserast», skriv Bente Gro M. Slettebø. Foto: Illustrasjonsbilde/Scanpix

Debattinnlegg

Bente Gro M. Slettebø
Styremedlem i Rogaland bondelag

Stavanger Aftenblad publiserte 6. august ein artikkel frå NTB som seier at norske matvarer er dyrast i Europa. Overskrifta, innleiinga og dei fyrste avsnitta fortel kor mange prosent dyrare maten i norske daglegvarebutikkar er målt opp mot resten av Europa.

Midt i teksten kan ein likevel lese at i Norge bruker ein berre 11 prosent av kvar hundrelapp ein tener på mat... Me har altså noko av den billigaste maten sett ut i frå lønnsnivå. Men kvifor er det ikkje det som ropast ut i overskrifta?

Kan me ikkje få det fokuset heller, at me har utruleg mykje igjen av kvar hundrelapp til å bruke på andre ting enn mat ... så folk føler seg heldige.

Ingen klasseforskjellar

Her har og alle muligheit til å kjøpe den same reine og trygge maten. Ingen klasseforskjellar her – her går «alle» på billigkjedene og har gårsdagens tv-reklame i bakhovudet med løfte om billig mat.

Personleg så drøymer eg om den dagen då maten vert handla inn etter kvalitet og ikkje pris. At den er godt merka, og ingen blir lurt av importerte eller bearbeida varer med halve sanningar med på lasset.

Me har så mykje av alt her i landet at me gløymer privilegia med å ha nok mat, trygg mat, rein mat, og sjølvråderetten over korleis den skal produserast.

Eg var ei gong på eit foredrag med Aslak Sira Myhre. Han siterte far sin. Han hadde sagt noko sånt som «I Norge har me så mykje mjølk i butikken at nokre trur me ikkje treng kyr». Eg har tenkt ofte på det. Det er eit treffande bilde på korleis me kan gløyma korleis ting heng saman. Artikkelen som me nå kunne lesa i Aftenbladet, om dyre matprisar i Norge, bidrar til ei villeding. Og det reagerer eg på. Eg vil påstå at overskrifta bygger opp under ei myte. Maten er ikkje dyr med tanke på det nivået me har lagt oss på lønn i dette landet. Me kan gle oss over matprisane. Og me kan gle oss over kjøpekrafta vår.

Opplys, ikkje villed

Til redaksjonen i Aftenbladet: Opplys oss, ikkje villed oss. Ikkje mal halve bilder for å få mest mulig lesarar. Utrykket «å kalle ei spade for ei spade» oppsummerar det eigentlige bodskapet mitt. Sei korleis ting heng i hop. Halve sanningar høyrer ikkje heime i matfylket si største avis.

Publisert: